تا چه مقدار به مذمت علما مىپردازى و به دنبال عيوب مردم هستى ؟ در حالى كه خودت آگاه به اين نهى پيامبر خدا ( ص ) هستى كه فرمود : مردگان خود را جز به خير ياد نكنيد . بله من مىدانم كه تو در مقام دفاع از خود برآمده ، چنين توجيه مىكنى با كسانى بايد به نبرد برخاست كه بويى از اسلام نبرده‌اند و آشناى به آن چه كه رسول مكرّم بر آن مبعوث گرديده نيستند و اين جهاد است و از بسيارى از چيزهايى كه به واسطهء عمل به آن ، آدمى را به رستگارى مىرساند . . . بىخبراند . نيكو بودن اسلام شخص به اين است كه چيزهاى غير مهم را رها سازد . اى مرد ، به خدا قسم ، بر ماست كه تو را باز داريم ؛ چرا كه تو بحث كننده‌اى چرب زبان هستى و هيچگاه آرام و قرار ندارى . از اين همه اشتباهات در دين بپرهيز كه رسول خدا ( ص ) ، از طرح چنين مسائلى بيزار است . آن حضرت از كثرت سؤال نهى كردند و فرمود : همانا مخوف‌ترين چيزى كه بر امتم از آن بيمناك هستم ، منافق چرب زبان در ميان امتم است . سخن زياد در آن‌جايى كه مرتبط با حلال و حرام باشد و لغزش در آن نباشد ، قساوت قلب مىآورد . پس چگونه خواهد بود سرانجامِ سخن زياد در مباحث فلسفى كه ارتباطى به حرام و حلال ندارد ؟ اين سخنان فلاسفه دروغ‌هايى است كه قلب را مىميراند . به خدا سوگند - با اين سخنان تو ، دست‌مايه خنده براى ديگران شده‌ايم . تا كى